Zekeriya Yıldız

Zekeriya Yıldız


BABANIN KIYMETİNİ BİLMEK…

22 Haziran 2021 - 14:11

 20 Haziran Pazar  günü kutlanan “babalar günü” vesilesiyle bende bir şeyler yazmak istedim. Büyüyüp gelişen bir evlat bebeklikten yetişkinliğe adım atarken nasıl fedakârlıklarla yetiştirildiğini çoğu zaman anlayamaz.  Ne zaman ki yetişkinliğe adım atar ve Yüce Allah nasip eder de bir evlat o zaman babanın neler yaşadıklarını öğrenmeye başlarlar.
Ben de üç erkek babayım Şükürler olsun...  

Bu zamanda babalık zordur. Evlâtların ihtiyaçları, terbiyesi, eğitimi. Bunlardan birinci derecede biz babalar sorumluyuz.

Ah o evlâtlar… Evdeki eğitimi sokakta harcayan, okuldaki birikimi hoyratça sarf eden çocuklar…
Her baba evlâtlardan az veya çok çile çekmiştir. Bende olmadı Şükürler olsun…
Az ya da çok dünyaya geldiğine pişman ederler babalarını…
Ama, evlâttır bu. Atılmaz… Ne acılarını kalplerden çıkarmak mümkündür, ne de sevgileri kalplerden silmek mümkündür.
İstisnaları elbette vardır, olacaktır. Ben geneli için konuşuyorum.
Bir babanın en önemli arzusu, evlâtların iyi bir işi ve sağlam karakterli bir kişiliğe sahip olmasıdır. Bunun şartlarını evlâda veren babalar, evlâtlarından bunları hep beklerler. Haklıdırlar da... Hayatlarını onlar için feda eden babalarına karşı elbette yapacakları en güzel hediye bunun karşılığıdır.
Dinimizde bunlar geniş ve mükemmel şablonlarla belirlenmiştir.

Ah o evlâtlar… Bazen ne çileler çektirirler babalara...
Saygısızlık, bir babanın dünyası başına yıkılır. Bazen onun başını yere eğecek hareketler yaparlar. Bu hale muhatap olan bir baba yıkılır, biter…
Zaman geçer, aylar ayları, yıllar yılları kovalar. Evlâdın aklı başına gelmiş. Ama, iş işten çoktan geçmiştir. Evlâtlar babalara büyük bir imtihan vesilesi… Sonra hizaya gelirler, ama iş işten çoktan geçmiş olur…
Bilmez misiniz? dinimiz onlara “..ÖF” bile demeyi men etmiştir.
Buna karşılık babaların hataları yok mu? Elbette vardır...
Ama, inanın en kötü baba bile evlâdının iyi ve güzel ahlâklı olmasını arzu eder.

EVLAT
Anne ve babaları ilgiden ve sevgiden mahrum bırakmak bilinçli ve insaflı bir evladın yapacağı bir davranış değildir,  EVLAT. 
Hele bir de onlara saygısızlığa ve hakarete varan bir anlayışla yaklaşan, ölmelerini bekleyen ve daha yaşıyorlarken miras derdine düşen dünyanın şeytani ağına takılıp kalmış evlatlar da vardır ki bunlar dünyada kendilerini en çok önemseyen değerlere ne kadar büyük haksızlıklar ettiklerini göremeyecek kadar körleşmiş /nankör talihsiz insanlardır,  EVLAT.
Anne baba gibi değerli mücevherlerin kıymetini bilmemenin ızdırabını onların yokluğunda hissedecek ve acıyla ürpereceklerdir. Pişmanlık hisleri ise hiç bir işe yaramayacaktır,  EVLAT.
“Keşke” dememek için anne babalarınızın kıymetini yaşadıkları süre içerisinde bilin, bilin,
Onları sevin, sevin,
Onların sizden istedikleri; sizin için yaptıkları fedakârlıkların bilincinde olarak onları sevgiyle kucaklayın her daim,  EVLAT.
İş işten geçmeden! Eyvah para etmez,  EVLAT.

Rabbim ölmüş olan Babalarımıza Rahmet eylesin.
Hayatta ki bütün babalara, sağlıklı ve mutlu uzun bir ömür dilerim. Amin..